• They spent $50 million (!) on a reactionary Florida politician to lobby the Trump administration to roll back the sanctions.

• Rien n’indique pourtant que le Parti communiste chinois (PCC) soit obnubilé par l’ambition de détrôner l’hégémon américain. En dépit des discours alarmistes sur le « grand remplacement » géopolitique, tout suggère au contraire que Pékin subit plus qu’il n’engendre l’effritement de l’« ordre international sous domination américaine » dont il a tant profité. Il existerait donc bien une forme d’« impérialisme chinois », moins intuitive toutefois que celle qui alarme médias et dirigeants occidentaux. Non pas la volonté de voir la Chine prévaloir, mais la conviction que la suprématie américaine est préférable au chaos. Disposition géopolitique singulière — et temporaire —, celle-ci conduirait Pékin à souhaiter que les États-Unis conservent leur position dominante. Dès lors qu’ils ne chahutent pas trop les équilibres globaux dont ils ont longtemps été garants, et qu’ils n’entravent pas le développement du pays du Milieu.

   

• Selon les autorités sud-africaines, plus de 80 000 étrangers ont fait l’objet de procédures de rapatriement ou d’expulsion entre le 14 juin et le 20 août 2026. D’autres ont pris le chemin du retour par leurs propres moyens. Près de 115 000 Zimbabwéens, 56 000 Malawiens et des milliers de Nigérians, de Ghanéens, de Lésothans, de Mozambicains auraient ainsi regagné leur pays d’origine.

   

• Affirmant ne s’opposer qu’aux flux migratoires « illégaux », la mouvance nativiste nie toute xénophobie et réclame une politique donnant la priorité aux Sud-Africains. Pourtant, d’innombrables témoignages font état de milices allant de porte en porte agresser des étrangers, piller leurs biens ou s’en prendre à des commerces tenus par des immigrés. Certains groupes ciblent même des concitoyens jugés « trop noirs » ou des Sud-Africaines portant le hidjab. Ces intimidations et exactions relèvent de l’« afrophobie », puisqu’elles visent essentiellement des étrangers africains et, marginalement, des ressortissants de pays d’Asie du Sud, en particulier les vendeurs ambulants et les petits commerçants des zones (…)

   

   

• a mise en œuvre du projet sioniste a pris des décennies avant la naissance d’Israël. La situation actuelle doit interroger sur l’avenir de cet État, du moins dans sa forme actuelle. Sans chercher à susciter la crainte ni à faire de prophéties. Un éventuel effondrement ne se ferait pas en un jour. Mais une fissure majeure ronge les fondations : la montée en puissance de ce qu’il convient d’appeler l’État de Judée, par opposition à l’État d’Israël. Autrement dit, l’irrésistible émergence d’un mouvement fusionnant sionisme religieux et judaïsme orthodoxe, et dont les partisans veulent un État théocratique. Une forme de sionisme raciste et suprémaciste façonne leur projet radical de création d’un « Grand Israël » étendu à toute la Palestine historique. La situation des Palestiniens se dégraderait plus encore si cette force politique devenait hégémonique. Mais les citoyens juifs qui veulent vivre dans un État libéral, démocratique et pluraliste en pâtiraient également.

   

• Over the past week, there has been a remarkable turnaround in supplies of crude oil making it out of the still-threatened Strait of Hormuz, with oil volumes returning nearly to prewar levels.

   

• ‘Waarom blijft het tekort toenemen? De belangrijkste reden ligt in het fiscale beleid’, schrijven Paul De Grauwe (London School of Economics) en Michel Gevers (UCLouvain).  

   

    

• De overheidsschuld bedraagt vandaag 107% van het bbp, precies zoals in 2014. Maar het overheidstekort is gestegen van 3,1% van het bbp in 2014 naar 5,2% in 2025, ondanks een besparingsbeleid van de regeringen-Michel, De Croo en De Wever sinds 2014. De opeenstapeling van maatregelen van sociale achteruitgang in de afgelopen twaalf jaar is niet bij te houden: gezondheidszorg, pensioenen, werkloosheidsuitkeringen, verslechtering van de arbeidsvoorwaarden.

   

   

• Waarom blijft het tekort toenemen? De belangrijkste reden ligt in het fiscale beleid. Tijdens zijn twaalf jaar als minister van Financiën heeft Didier Reynders een indrukwekkend arsenaal aan methoden voor belastingontwijking ingevoerd, en sinds 2014 hebben onze regeringen niets gedaan om die af te schaffen. Belastingontwijking is dan ook een belangrijke oorzaak van de toename van het overheidstekort.

   

   

• Zoals een van de auteurs van deze opiniebijdrage heeft aangetoond, zijn de overheidsuitgaven in 2025 gedaald ten opzichte van 2013 (54% van het bbp in 2025 tegenover 56% in 2013), terwijl de belastinginkomsten in dezelfde periode nog meer zijn teruggelopen (49% van het bbp in 2025 tegenover 52,5% in 2013). Sinds 2013 gaat het dus elk jaar om miljarden euro’s die niet in de staatskas terechtkomen. Cumulatief een slordige 21 miljard euro.

   

   

• Een van de mechanismen van belastingontwijking die de staatsbegroting veel kosten, bestaat erin dat mensen met een hoog inkomen hun statuut als werknemer opgeven en zich als eenpersoonsvennootschap vestigen. Daardoor kunnen zij genieten van een vennootschapsbelastingstelsel dat veel gunstiger is dan het stelsel van de personenbelastingen, terwijl zij tegelijkertijd hun bijdragen aan de sociale zekerheid drastisch kunnen verlagen. Het gebruik van dit mechanisme is in de afgelopen zes jaar bijna verdrievoudigd.

   

   

• Het resultaat van het fiscale beleid en de talrijke ontwijkingsmechanismen die de afgelopen twintig jaar zijn ingevoerd, is dat mensen met een inkomen in de top 1% vandaag 23% belastingen betalen (directe en indirecte belastingen samen), terwijl het nationale gemiddelde 43% bedraagt. Dat verhindert sommige politici en vertegenwoordigers van de werkgeversorganisaties niet om zich tegen elke fiscale hervorming te verzetten met het argument dat België een van de zwaarst belaste landen ter wereld is. Een misleidende slogan. De waarheid is dat de gemiddelde Belg zwaar wordt belast, terwijl de hoge inkomens genieten van een paradijselijk belastingregime.

   

   

• Het fiscale beleid dat erop gericht is belastingplichtigen met hoge inkomens te ontzien, is ongetwijfeld een belangrijke oorzaak van de toename van het overheidstekort. Maar een andere oorzaak ligt in politieke beslissingen die erop gericht zijn de uitgaven te verminderen, zonder vooraf een effectenstudie uit te voeren, en die er uiteindelijk toe leiden dat toekomstige overheidstekorten verder worden opgedreven.

   

   

• Zo hebben de verhoging van de pensioenleeftijd die vooral de vrouwen hard treft, de invoering van flexi-jobs, zondagswerk en nachtwerk bijgedragen aan een toename van de werkstress en dus aan de spectaculaire stijging van burn-outs en langdurige ziekten. Het meest recente rapport van het RIZIV vermeldt dat in de periode 2021-2025 het aantal mensen dat langer dan één jaar arbeidsongeschikt is wegens een depressie of burn-out met 32% is gestegen. Dat vertegenwoordigt voor de sociale zekerheid een kost van 2,5 miljard euro in 2024. De totale kost voor het RIZIV van de behandeling van arbeidsongeschiktheid, ongeacht de oorzaak, bedroeg in 2024 meer dan 10 miljard euro, een stijging van 54% in zes jaar.

   

   

• Sinds 2014 hebben de regeringen dus maatregelen genomen die ertoe leiden dat het begrotingstekort verder oploopt en de overheidsschuld stijgt. De meest absurde van deze maatregelen is het plan om 20% van Belfius te verkopen. Hoe kan een regering een deel verkopen van een investering die zo lucratief is als Belfius? Die investering levert de Belgische staat jaarlijks ongeveer 500 miljoen euro aan dividenden op. Onze minister van Financiën Jan Jambon verklaart dat de verkoop, voor 2 miljard euro, tot doel heeft de overheidsschuld die 681 miljard euro bedraagt, te verminderen. Een vermindering van 0,3%! Deze verkoop zal het jaarlijkse dividend met 100 miljoen euro verminderen, waardoor de toekomstige begrotingstekorten nog wat verder zullen oplopen. Ze lijkt dan ook uitsluitend door een ideologisch doel ingegeven: een onderneming die winst oplevert, moet in private handen zijn.

   

   

• Heel wat andere maatregelen die onze regeringen sinds 2014 hebben genomen, hebben eveneens tot gevolg gehad dat de begrotingstekorten verder zijn opgelopen. Deze regeringen waren bijzonder vindingrijk in het creëren van mechanismen waarmee ondernemingen werden vrijgesteld van sociale bijdragen, waardoor een grote kloof in de begroting van de sociale zekerheid is ontstaan. Daarnaast vertegenwoordigen bedrijfswagens – een typisch Belgische fenomeen – volgens een studie van het Federaal Planbureau een jaarlijks verlies van 5,2 miljard euro voor de staatsbegroting.

   

   

• Bart De Wever herhaalt al maanden dat de staatskas leeg is en dat er opnieuw in de uitgaven zal moeten worden gesnoeid. Maar als de staatskas leeg is, komt dat doordat men haar sinds 2014 heeft leeggehaald door de bijdragen van hoge inkomens aan de staatsinkomsten langzaam maar zeker te verminderen en door talrijke methoden van belastingontwijking in te voeren.  Tegelijkertijd werden maatregelen genomen op de arbeidsmarkt die leiden tot een verslechtering van de lichamelijke en geestelijke gezondheid van de bevolking – dramatisch voor mensen en duur voor de staat.

   

   

• Een vermindering van de uitgaven zou een nieuwe scheur veroorzaken in de sociale zekerheid, het cement van de samenhang van onze samenleving. Omgekeerd is het vergroten van de ongelijkheid de beste methode om extreemrechts te voeden, zoals Joseph Stiglitz, Nobelprijswinnaar voor Economie, benadrukt. Ja, de staatskas is leeg, maar door hoge inkomens op dezelfde manier te belasten als de gemiddelde belastingplichtige, en door de vele mechanismen van belastingontwijking aan te pakken, kan de kloof van 10 miljard euro worden weggewerkt.

   

   

10 more annotations...

• In the last few weeks, a major corruption scandal has hurt Lula’s reelection chances. Lula and Bolsonaro are now tied in the polls. What happened?

• At this specific moment, Lula is the most affected, since the crisis in the political system that this case represents is seen as a crisis for those who are currently governing. But Lula has no open judicial case, while Flávio Bolsonaro is accused by the STF of money laundering and criminal organization. Nevertheless, it is still Lula who has suffered principally from the corruption scandal.

• Peter B: At first, the PT seemed to have been caught off guard. In fact, until just a few weeks ago, most of the party leadership was operating under the assumption that the election was relatively secure.

• Even so, we in MES still feel that the most important element is missing: a call to take to the streets and build a powerful popular mobilization to prevent the Bolsonaro family from returning to power. That can only be achieved through a combination of a hard-hitting message on social media and television and real mobilizations on the ground. At the same time, the government needs to move forward with popular measures that are still within its power to implement.

• Peter B: The main point, and the fundamental reason for this unity, is to prevent the state apparatus from falling back into the hands of neo-fascists, this time in an alliance with U.S. imperialism. In that sense, our unity is above all a unity against the Bolsonaros.

3 more annotations...