Adrian J's List: Dwutygodnik

• Żeby przebić się przez warstwę nie tyle nawet niepamięci, co konfekcji, trzeba – jak widać – sięgnąć po środki nadzwyczajne.

• Richard Rorty w „Filozofii jako polityce kulturalnej” odziera  czytelników z  „głupiej nadziei”, że religia albo filozofia niosą obietnicę zbawienia.
• Odpowiedz Rorty'ego jest zaskakująca: w literaturze!
• Filozofia a zwierciadło natury” (1994), „Konsekwencje pragmatyzmu” (1998), i wznowioną w tym roku „Przygodność, ironię i solidarność”.
• „rozumowi ludzkiemu nie trzeba dodawać skrzydeł, lecz raczej ołowiu i ciężarów, ażeby hamowały wszelkie wyskoki”

2 more annotations...

• „Miłość na wybiegu” to film-telegram. Dziewczyna z prowincji. Stop. Marzenia. Stop. Ten jedyny. Stop. Intryga i kłótnia. Stop. Pojednanie. Stop. Kariera i miłość. Stop. Cuda na kiju. Stop.

• Kropka. Kropka rulez.

• Zaspokajanie tylko najniższych potrzeb w piramidzie Maslowa. Sen, pokarm i BHP.
• Wszystko, co robi, robi dlatego, że tak robią inni bogacze. Tożsamość nadana.
• Jedna filiżanka nie zniesie przecież efektów poranka po hektolitrach wina wypitych do kolacji poprzedniego wieczoru plus zasmażka w postaci wódek i ginu après le dîner
• Fascynujący człowiek z krwi i kości, nie ten napisany literami na papierze

2 more annotations...

• Rozumiem, że Szybowicz napisałaby „Lalę” zupełnie inaczej i że świat pozbawiony tej powieści byłby jej zdaniem dużo lepszy (co skrupulatnie udowadnia na prawie 30 stronach), ale nie wiem, do czego te rozważania mają prowadzić. Szybowicz nie podoba się to, że Dehnel nie zamierza „leczyć” naszego społeczeństwa i chce tylko, „żeby było ładnie”. Ładnie, owszem, może być, ale jedynie wtedy, gdy przy okazji naprawiamy świat.
  

• Różnice między dwudziestoleciem międzywojennym a obecnym wynikają przede wszystkim, jak mi się zdaje, z tego, że wtedy nastąpiła bardzo istotna przemiana form literackich. Nową literaturę robiła wtedy awangarda – w tej chwili jest inaczej, pojęcie awangardy czy awangardyzmu straciło na znaczeniu.
• Dramatem jest brak oryginalności: najpierw mamy tezę, potem wypełnianie gotowego schematu fabularnego. Dotyczy to nawet tych powieści, które zajmują się problematyką nowoczesną czy postnowoczesną, na przykład gejowskich czy feministycznych.

• Rozbieżność między literaturą a życiem gwałtownie się zwiększyła. Sztuczność, literackie zapośredniczenie wyrazu – jeśli o wyrazie w ogóle jeszcze można mówić – stało się nie tylko normą, ale i niezbywalnym kryterium nowoczesności.

• Wszystkiego mamy dziś więcej niż wczoraj: kanałów komunikacji i form medialnych w konwergentnym systemie mediów; podmiotów na zglobalizowanym rynku mediów i w sektorze kultury; twórców i odbiorców; treści krążących między nami wszystkimi.
• Myślenie o kulturze i mediach wymaga więc dzisiaj perspektywy „n+1”, zakładającej że licznik wersji w każdej chwili może przeskoczyć o jeden, sygnalizując kolejny wstrząs, kolejną zmianę istotnych parametrów.
• Kategoria dziedzictwa musi się też stać bardziej multi-medialna i obejmować także najnowsze i niszowe przejawy kultury.

1 more annotation...

• 
  Wszelkie „upowszechnianie kultury” należałoby zacząć od przekonania wszystkich, że kultura nie jest żadnym obowiązkiem, że można się bez niej doskonale obyć (pozostając żywym, wrażliwym, inteligentnym) i że jej prestiże są w znacznej mierze złudzeniem. Tylko tą drogą można by – sądzę – uwolnić ludzi od poczucia winy wobec kultury „w ogóle” i pozwolić im na dokonanie wyboru własnego, który by odpowiadał ich „smakom” i „niesmakom”